[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 1، شماره 1 - ( دوره اول، شماره اول، پاییز 1394 ) ::
جلد 1 شماره 1 صفحات 1-10 برگشت به فهرست نسخه ها
تاثیر آموزش بر اساس نظریه خودکارآمدی بر مدیریت دیابت در بیماران دیابت نوع 2 مراجعه کننده به کلینیک دیابت شهرستان آق قلا
هاجر دهقان *1، حمیدرضا خانکه2، فرحناز محمدی2، پوریا رضا سلطانی3
1- دانشجوی کارشناسی ارشد دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی ، bh_dehghan@yahoo.com
2- دانشیار دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی
3- دانشجوی دکترای تخصصی سنجش و اندازه گیری دانشگاه علوم بهزیستی و توانبخشی
چکیده:   (2578 مشاهده)

مقدمه: دیابت یکی از مهمترین مشکلات بهداشتی و شایعترین بیماری مزمن متابولیک است که عوارض ناشی از آن یکی از دلایل اصلی مرگ و میر و ناخوشی است. یکی از عواملی که در موفقیت مراقبت از خود در بیماران دیابتی می تواند نقش عمده ای به عهده داشته باشد خودکارآمدی است. این مطالعه با هدف تاثیر مداخله آموزشی بر اساس نظریه خودکارآمدی بر مدیریت دیابت در بیماران دیابتی مراجعه کننده به کلینیک دیابت بیمارستان آل جلیل شهرستان آق قلا انجام شد.

مواد و روش: این تحقیق بصورت نیمه تجربی دو گروهی بود که در آن 58 نفر ( 19مرد و 39 زن) از بیماران مبتلا به دیابت نوع 2 وارد مطالعه و به طور تصادفی در دو گروه مداخله و کنترل تقسیم شدند. ابزار گردآوری اطلاعات پرسشنامه های خودکارآمدی عمومی شرر و خودکارآمدی مدیریت دیابت به همراه پاره ای از متغیرهای دموگرافیک بود. مداخله آموزشی برای گروه مداخله بر اساس نظریه یادگیری اجتماعی بندورا در 3 جلسه 90 دقیقه ای و به مدت 3 هفته انجام شد. 2 ماه بعد پس آزمون گرفته شد. داده های گردآوری شده وارد نرم افزار SPSS نسخه 18 شد و از طریق آزمون های آماری تی مستقل، تی زوجی و کای اسکوئر انجام گرفت. یافته ها: میانگین سنی گروه مداخله و کنترل به ترتیب 90/55 و 92/53 سال بود. میانگین مدت ابتلا به بیماری دیابت نوع 2 در گروه مورد 58/10و در گروه شاهد 59/8 سال بود .بین تمام مشخصات دموگرافیک بین دو گروه مداخله و کنترل اختلاف معنی داری وجود نداشت. میانگین نمره خودکارآمدی عمومی و خودکارآمدی مدیریت دیابت قبل از مداخله آمورشی در حد متوسط بود. بعد از مداخله آموزشی میانگین نمره خودکارآمدی عمومی و خودکارآمدی مدیریت دیابت در بیماران دیابتی نوع 2 در مقایسه با گروه کنترل به طور عمده و معنی داری افزایش یافت(p=0.001). 
نتیجه گیری: نتایج این مطالعه نشان داد که مداخله آموزشی بر اساس نظریه خودکارآمدی باعث افزایش میزان خودکارآمدی عمومی و میزان خودکارآمدی مدیریت دیابت بیماران مورد مطالعه شد.
واژه‌های کلیدی: دیابت، خود مدیریتی، خودکارآمدی، مداخله آموزشی
متن کامل [PDF 726 kb]   (600 دریافت)    
نوع مطالعه: كاربردي | موضوع مقاله: آموزش بهداشت و ارتقاء سلامت
دریافت: ۱۳۹۴/۶/۱ | پذیرش: ۱۳۹۴/۷/۲۱ | انتشار: ۱۳۹۴/۸/۳۰
* نشانی نویسنده مسئول: استان گلستلان، شهرستان اق قلا، خیابان شهید بهشتی، کوچه بازار 14 ف پلاک 6
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Dehghan H, Khankeh H, Mohammadi F, Rezasoltani P. The study of the effect of educational intervention based on the self-efficacy theory on diabetes management among patients who attained in Diabetes clinic of Ale Jalil hospitals in Aq qala city. J Prev Health. 2015; 1 (1) :1-10
URL: http://hpjournal.ir/article-1-37-fa.html

دهقان هاجر، خانکه حمیدرضا، محمدی فرحناز، رضا سلطانی پوریا. تاثیر آموزش بر اساس نظریه خودکارآمدی بر مدیریت دیابت در بیماران دیابت نوع 2 مراجعه کننده به کلینیک دیابت شهرستان آق قلا. مجله پیشگیری و سلامت. 1394; 1 (1) :1-10

URL: http://hpjournal.ir/article-1-37-fa.html



دوره 1، شماره 1 - ( دوره اول، شماره اول، پاییز 1394 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله پیشگیری و سلامت Journal of Prevention and Health
Persian site map - English site map - Created in 0.057 seconds with 810 queries by yektaweb 3600