[صفحه اصلی ]   [Archive] [ English ]  
:: صفحه اصلي :: درباره نشريه :: آخرين شماره :: تمام شماره‌ها :: جستجو :: ثبت نام :: ارسال مقاله :: تماس با ما ::
:: دوره 2، شماره 2 - ( 6-1395 ) ::
جلد 2 شماره 2 صفحات 32-43 برگشت به فهرست نسخه ها
اثربخشی امید درمانی گروهی بر کیفیت زندگی و رابطه ولی – فرزندی در مادران با کودک اوتیسم
دکتر آناهیتا خدابخشی کولایی *1، خانم نرگس رجایی اصل2
1- استادیار ، anna_khodabakhshi@yahoo.com
2- کارشناس ارشد
چکیده:   (1436 مشاهده)

زمینه و هدف: کیفیت زندگی یکی از مهم­ترین نشانه­های سلامتی است که در مادران دارای کودک مبتلابه اوتیسم به‌طور معناداری کاهش پیدا می­کند. از سوی دیگر، یکی از عمده­ترین مشکلات در این خانواده­ها، مشکلات مرتبط باکیفیت رابطه والد- فرزندی می­باشد. ازاین‌رو، هدف پژوهش حاضر تعیین اثربخشی امید درمانی گروهی بر کیفیت زندگی و رابطه ولی – فرزندی در مادران با کودک اوتیسم بود.

روش بررسی: پژوهش حاضر، از نوع تحقیق نیمه آزمایشی با پیش و پس‌آزمون با گروه کنترل است. جامعه آماری این پژوهش مادران دارای کودک مبتلابه اوتیسم شهر تهران در سال 1394 بود. 30 مادر بر اساس ملاک­های ورود انتخاب شدند. آن‌ها در دو گروه مداخله (15 نفر) و کنترل (15 نفر) تخصیص تصادفی شدند. گروه مداخله امید درمانی را در طول هشت جلسه (هفته‌ای یک جلسه، هر جلسه به‌طور متوسط 90 دقیقه) دریافت کردند. در این تحقیق از پرسشنامه فرم کوتاه کیفیت زندگی و مقیاس رابطه والد و کودک Fine و همکاران استفاده شد. تحلیل آماری با استفاده از تحلیل کوواریانس انجام شد.

یافته‌ها: نتایج آزمون تحلیل کوواریانس نشان داد که تفاوت معناداری بین کیفیت زندگی در مادران دارای کودک مبتلابه اوتیسم (002/0= P، 189/11=F)، قبل و بعد از امید درمانی گروهی وجود داشت (05/0>p). همچنین، تفاوت معناداری بین کیفیت رابطه والد-کودک (030/0= P، 014/4=F)، قبل و بعد از امید درمانی گروهی (05/0>p) مشاهده شد.

نتیجه‌گیری: امید درمانی گروهی تأثیر مثبت معناداری در کیفیت رابطه والد-کودک و کیفیت زندگی مادران دارای کودک مبتلابه اوتیسم دارد. لذا، امید درمانی گروهی می­تواند توسط روانشناسان به‌عنوان رویکرد درمانی برای کاهش مشکلات رابطه والد- کودک و کیفیت زندگی در میان مادران دارای کودک مبتلابه اوتیسم موردتوجه قرار بگیرد.

واژه‌های کلیدی: امید درمانی گروهی، کیفیت رابطه والد-کودک، کیفیت زندگی، اختلال اوتیسم، مادران
متن کامل [PDF 649 kb]   (610 دریافت)    
نوع مطالعه: پژوهشي | موضوع مقاله: روانشناسی بالینی
دریافت: ۱۳۹۵/۱/۲۸ | پذیرش: ۱۳۹۵/۵/۲۵ | انتشار: ۱۳۹۵/۷/۱۹
* نشانی نویسنده مسئول: تهران- میدان ونک- خ ملاصدرا- خ شیراز شمالی- ک حکیم اعظم- دانشگاه غیرانتفاعی خاتم
ارسال پیام به نویسنده مسئول

ارسال نظر درباره این مقاله
نام کاربری یا پست الکترونیک شما:

کد امنیتی را در کادر بنویسید >


XML   English Abstract   Print


Download citation:
BibTeX | RIS | EndNote | Medlars | ProCite | Reference Manager | RefWorks
Send citation to:

Khodabakhshi-Koolaee A, Rajaee-Asl N. Efficacy of Hope-Oriented Group Therapy on Quality of Life and Parent-Child Relationship in Mothers with Autistic Children. J Prev Health. 2016; 2 (2) :32-43
URL: http://hpjournal.ir/article-1-70-fa.html

خدابخشی کولایی آناهیتا، رجایی اصل نرگس. اثربخشی امید درمانی گروهی بر کیفیت زندگی و رابطه ولی – فرزندی در مادران با کودک اوتیسم. مجله پیشگیری و سلامت. 1395; 2 (2) :32-43

URL: http://hpjournal.ir/article-1-70-fa.html



دوره 2، شماره 2 - ( 6-1395 ) برگشت به فهرست نسخه ها
مجله پیشگیری و سلامت Journal of Prevention and Health
Persian site map - English site map - Created in 0.062 seconds with 804 queries by yektaweb 3603